Terug naar school, maar alsjeblieft niet terug naar de sleur

Terug naar school, maar alsjeblieft niet terug naar de sleur

Terug naar school, maar alsjeblieft niet terug naar de sleur

Terug naar school, yaaaayy!

Kinderen (en vooral ook hun ouders) konden niet wachten. In de afgelopen maanden (her)ontdekten ze hoe bijzonder die dagelijkse tocht in werkelijkheid is, zo samen naar school. Blijkbaar waren ze dat ooit vergeten, in de sleur van alledag. Kijk maar naar die dagelijkse hectiek in het hele land, die drukte rond scholen, met name door auto’s. Een hectiek die op haar beurt weer leidt tot gevoelens van onveiligheid en daarmee het wegbrengen van je kroost in een schijnbaar noodzakelijke, dagelijkse opgaaf verandert.

Om die negatieve spiraal van onveiligheid te doorbreken, zoeken gemeenten en scholen nu nog vooral hun toevlucht in fysieke maatregelen, zoals ‘kiss-and-ride’ zones en soms zelfs afsluiting van de schoolstraat. Het hele arsenaal aan fysieke maatregelen is vaak al uitgeput en toch blijft die onvrede over dat ‘ongewenste gedrag’ van verkeersgebruikers. Wat te doen?

Zie het ware probleem

Ons meest recente bureau-onderzoek onder honderden ouders in meerdere steden laat zien dat niet zozeer (het gevoel) van onveiligheid het grote probleem is, maar vooral… irritatie, namelijk over elkaars keuzes en gedrag. Een werkelijke bijdrage aan de oplossing van het probleem moet zich dus dáár op richten. De problematiek van irritatie zien we als een ‘vicieuze cirkel’ die je alleen echt kunt doorbreken als je ook echt op het juiste onderdeel iets wezenlijks verandert.

Met het initiatief Lekker Anders Dag, intussen genomineerd voor de Nationale Verkeersveiligheidsprijs 2020, spelen we daarom in op precies dat ene onderdeel: ‘wegbrengen als dagelijkse opgaaf’. En zetten we actief in op de beleving van wegbrengen als iets bijzonders, een moment van quality time. In die keuze worden we gesterkt door uitkomsten van onze metingen, waarin ouders veruit als hun belangrijkste drijfveer voor het wegbrengen noemen: ‘quality time’.

Blijkbaar vinden ouders enerzijds wegbrengen inderdaad heel bijzonder, maar zijn ze dat anderzijds ook ‘een beetje vergeten’, door de dagelijkse sleur. Doorbreek die sleur af en toe, en je ontdekt meteen weer hoe bijzonder wegbrengen eigenlijk is. Zo simpel is de gedachte achter Lekker Anders Dag.

Alles voelt anders. Op Lekker Anders Dag.

Simpel maar doeltreffend, want op het moment dat je met meer rust en plezier naar school gaat, al is het maar die ene dag, dan voelt die drukte en hectiek rond school ook opeens heel anders. Niet zo gek eigenlijk, als je het vergelijkt met een dagje naar het strand: daar is het ook druk en hectisch, maar omdat je er bewust voor kiest en er plezier in hebt, beleef je de drukte heel anders… En is je tolerantie voor anderen veel groter.

Lekker Anders Dag (www.lekkerandersdag.nl), dat we samen met de basisscholen van Cuijk, Wijchen en Den Bosch ontwikkelden, mikt daarmee op een andere mentaliteit onder schoolbezoekers en vooral ook… op bewust andere keuzes en gedrag. Want met Lekker Anders Dag dagen we iedereen uit om die bijzondere tocht met je kind naar school af en toe eens ánders in te vullen, gewoon wanneer het jou uitkomt. En met succes. Intussen kiezen al duizenden ouders en kinderen regelmatig voor die gezonde afwisseling.

Prikkels voor een nieuwe mentaliteit… en gewenst gedrag

Om de deelnemers actief betrokken te houden, werken we met een geregisseerde set aan prikkels, verdeeld over het schooljaar. Prikkels die enerzijds bedoeld zijn om mensen te herinneren aan hun bewuste keuze voor hun Lekker Anders Dag, en die hen anderzijds ook (zichtbaar) bevestigen in die keuze: ‘kijk mij eens, ik ben blijkbaar een ouder die geeft om quality time met mijn kind, en die zo ook nog eens meehelpt om het prettig te houden rond school.’

Daarmee bevestig je met je gedrag, tegenover jezelf en tegenover je omgeving, telkens weer hoe jij in de wereld staat (‘zo ben ik, dit ben ik, ik wil niet anders’). Dat maakt de cirkel rond en het vliegwiel draait: ik vertoon dit gedrag omdat ik zo tegen de wereld aankijk… en omdat ik blijkbaar zo in de wereld sta, vertoon ik dit gedrag.

Mentaliteit en mentaliteitsontwikkeling blijken maar weer eens een veelbelovende trigger om mensen in de gewenste beweging te krijgen en tot (ander) gedrag aan te zetten. Niet voor even, maar blijvend.

En die wetenschap biedt hoop, nu we gaan ontdekken hoe we ons gedragen in het ‘nieuwe normaal’.

1588943877553.jpg